We’re all bloggers now

Θυμάμαι είχα -μαζί με τον Αλέξανδρο- το πρώτο online ελληνικό περιοδικό, τους Κυβερνογράφους, το 1995. Ένα ομαδικό webzine όπως το λέγαμε (δεν υπήρχε η λέξη blog τότε) που ξεκίνησε με τη συμβολή πέντε ανθρώπων και μέχρι το τέλος του είχαν περάσει από εκεί μέσα πάνω από 50 διαφορετικές πένες.

Blog όπως το εννοούν οι περισσότεροι ξεκίνησα για πρώτη φορά το 2004. Αυτό με βάζει μάλλον μέσα στους πρώτους 100 bloggers στη χώρα. Και μετά ξεκίνησα ένα δεύτερο -επαγγελματικό- το 2005, το οποίο κράτησα μέχρι το 2007 και μετά το διέγραψα. Και πολλοί με γνώρισαν μέσα από ένα μηνιαίο newsletter που έγραφα για τους Siteowners για καμιά διετία.

Ο blogger αυτή τη στιγμή έχει ένα κάποιο status ανάμεσα στους επαγγελματίες του κλάδου επικοινωνίας. Χαμηλότερο από αυτό του επαγγελματία δημοσιογράφου, αλλά υψηλότερο από αυτό του μέσου καταναλωτή.

Παράλληλα όμως, οι bloggers αυξάνονται και πληθύνονται. Ο οποίοσδήποτε μπορεί να γίνει blogger με μια γρήγορη επίσκεψη στο Blogger (πλατφόρμα του Google), WordPress ή ακόμα πιο γρήγορα στην πανεύκολη πλατφόρμα του tumblr.

Υπάρχει όμως κι ένας ακόμα πιο γρήγορος τρόπος: τα Notes του Facebook. Μπαίνεις, γράφεις και voila, έγινες κι εσύ blogger.

Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι πλέον έχουμε όλοι οι καταναλωτές φωνή. Άλλος δυνατότερη και άλλος λιγότερο δυνατή. Αλλά έχουμε όλοι.

Blogger (service)
Image via Wikipedia

Και τι σημαίνει αυτό για τις εταιρείες; Σημαίνει πως ο καθένας μπορεί να είναι εν δυνάμει είτε brand ambassador σου είτε ο επόμενος που θα σε κάνει ρόμπα δημοσίως γιατί έλαβε κακή εξυπηρέτηση.

Τι πρέπει να κάνεις;

Πρέπει να ξαναεκπαιδεύσεις το προσωπικό σου για να καταλάβουν ότι κάθε πελάτης είναι σημαντικότερος απ’ όσο μπορεί να φαίνεται, γιατί όλοι οι καταναλωτές πλέον έχουν ένα κοινό από πίσω. Όλοι μπορούν να μιλήσουν για την επιχείρηση με τα καλύτερα ή με τα χειρότερα λόγια. Όλοι είναι bloggers!

Και αυτός είναι ο σημαντικότερος λόγος για να επενδύσεις σε αρίστη εξυπηρέτηση πελατών. Η Ολυμπιακή την έκανε την αλλαγή και έσωσε το brand. Εσύ;

Full disclosure

«Η δουλειά είναι δική σας. Αλλά δε θέλω να το ξέρει κανείς.»

Είχα καιρό να πάρω κάποια δουλειά με όρους εμπιστευτικότητας (non-disclosure) μέσα στη σύμβαση ανάθεσης. Αλλά το καταλαβαίνω και το σέβομαι απόλυτα, κυρίως γιατί μου εξήγησαν τους λόγους τους.

«Δε μπορούμε να δείξουμε ότι δεν είμαστε μέσα στα πράγματα. Αλλά δεν υπάρχει πρόβλεψη για τέτοια θέση και ούτε θέλουμε να δείξουμε ότι το έχουμε εξωτερικό συνεργάτη γι αυτή τη δουλειά.»

Μετά από λίγο καιρό ξανάγινε. Χωρίς να είναι όρος στη σύμβαση, απλά συμφωνήθηκε. Κανένα πρόβλημα, τους είπα.

Όμως κάποια στιγμή, στο ένα από τα δύο projects ήθελα να πω κάποια πράγματα δημόσια για τον πελάτη μου. Δεν ήταν κάτι που αφορούσε άμεσα το project μου, αλλά ήταν κάτι το οποίο είχε και αυτό να κάνει με το marketing του πελάτη και θα μπορούσε κάποιος να αναφερθεί εμμέσως και στο project δημοσίως.

Εκεί, το πράγμα μπλέκεται.

Θες να πεις ότι μιλάς για κάποιον πελάτη σου και επειδή έτσι συνηθίζεται στη μπλογκόσφαιρα, θέλεις να το κάνεις με το απαραίτητο disclosure, δηλαδή με το έχεις ένα αστερίσκο και να λες ότι πρόκειται για πελάτη σου. Αλλά τώρα που θέλω να το κάνω δε μπορώ, γιατί η συμφωνία είναι άλλη.

Ο ίδιος πελάτης είναι κάποιος για τον οποίο έχω στείλει ελάχιστες προσκλήσεις στο facebook. Γιατί; Γιατί το NDA αυτό εμπλέκει. Και το εξήγησα στον πελάτη (μετά τη σύμβαση, είναι η αλήθεια, γιατί δε το είχα σκεφτεί πριν προκύψει) ότι θα αργήσει λίγο να μαζευτεί κόσμος ακριβώς επειδή αν ξεκινήσουμε προωθώντας στους ανθρώπους με τους οποίους έχουμε δυνατή σχέση, ουσιαστικά ακυρώνουμε το NDA.

Αρχικά, η απάντηση ήταν πως δεν πειράζει αν παραβλέψουμε τον όρο περί εμπιστευτικότητας για τις προσκλήσεις στο facebook. Λίγη ώρα μετά, η απάντηση ήταν να το ξανασκεφτούμε μια που έχουμε πολλούς γνωστούς στο χώρο. Τελικά αυτός ήταν και ο καθοριστικός παράγοντας για τον οποίο κατέληξαν ότι τους ενδιαφέρει περισσότερο η εμπιστευτικότητα από να φέρουν έναν αριθμό fans λίγο νωρίτερα στη σελίδα τους.

Αναρωτιέμαι πόσο σύντομα θα μπορούν ανοικτά και δημόσια όλοι οι πελάτες να αντιμετωπίζουν το social media agency τους όπως και τη διαφημιστική τους. Και παράλληλα ελπίζω πως η ανώνυμη παράθεση των όσων είπα πιο πάνω μέσα σε εισαγωγικά να μην αθετεί το NDA, ε φανταστικοί μου πελάτες;