Πλανάται ακόμα μια ερώτηση στα χείλη πολλών διαχειριστών σελίδων στο Facebook:
Να απαντήσω στα σχόλια και στις αναρτήσεις που μου αφήνουν οι fans ή όχι;
Θα σας έλεγα ότι η απάντηση είναι ουσιαστικά η ίδια με το τηλέφωνο. Αν απαντάτε στα τηλεφωνήματα των πελατών σας, τότε γιατί να μην απαντήσετε στα σχόλια των πελατών σας στο facebook;
Το ότι δεν βλέπετε τον πελάτη και το ότι δεν ακούτε τη φωνή του δε σημαίνει ότι δεν υπάρχει ο πελάτης.
Μην την πατήσετε όπως οι δισκογραφικές πριν 15 χρόνια που δεν αναγνώρισαν την ευκαιρία που κρυβόταν μέσα στην απειλή των MP3 και θεώρησαν ότι μόνο ότι έχει φυσική υπόσταση (CD, βινύλιο, DVD) είναι εμπορεύσιμο προϊόν και πως τα άλλα δεν είναι, γιατί οι πελάτες σας θα πάνε αλλού.
Κάθε λεπτό ανεβαίνουν πάνω από 20 ώρες εικόνας και ήχου στο YouTube (ή 100 χρόνια κάθε μέρα), την δεύτερη μεγαλύτερη μηχανή αναζήτησης στον κόσμο μετά το Google.
Σύμφωνα με τη Margaret Stewart του YouTube, επειδή ένας μεγάλος αριθμός αυτών των videos περιέχουν μουσική, το YouTube έχει συμφωνήσει με τις μεγάλες δισκογραφικές εταιρείες ώστε να τους δίνει την επιλογή να διαχειριστούν την πνευματική τους ιδιοκτησία όπως θέλουν κάθε φορά που ανεβαίνει κάτι που περιέχει τη μουσική τους.
Αυτό είναι το Content ID system, το οποίο αναλύει κάθε δευτερόλεπτο από κάθε video (με ένα τρόπο παρόμοιο με αυτό της εφαρμογής Shazam για το iPhone) για να βρει αν το βίντεο περιέχει περιεχόμενο χωρίς την άδεια του ιδιοκτήτη του.
Ο ιδιοκτήτης του περιεχομένου έχει το δικαίωμα να αιτηθεί την αφαίρεση του ήχου και το αίτημά του θα πραγματοποιηθεί μέσα από το Content ID system με έναν πολύ αυτοματοποιημένο τρόπο.
Σε γενικές γραμμές φυσικά, οι δισκογραφικές δεν επιτρέπουν σε κανέναν να χρησιμοποιεί το περιεχόμενό τους και κόβουν τα πάντα. Ή σχεδόν τα πάντα.
Πέρσι το καλοκαίρι αυτό άλλαξε όταν η Jill και ο Kevin παντρεύτηκαν.
Και στην εκκλησία είπαν να ξεφύγουν λίγο από την πατρόπαράδοτη παράδοση της νύφης από το μπαμπά της στο γαμπρό, οπότε έκαναν αυτό:
Σχεδιάσανε τη χορογραφία, την εκτέλεσανε, τραβήξανε τα πάντα σε video και το ανεβάσανε στο YouTube.
Φυσικά το YouTube ειδοποίησε τη Sony Music που έχει τα δικαιώματα για το κομμάτι Forever που χρησιμοποιήσανε για το χορευτικό.
Και η Sony τότε ανάμεσα στα χιλιάδες βίντεο που ελέγχει και απορρίπτει κάθε μέρα, είπε «πλάκα έχει το video, μην κόψεις τον ήχο».
Το video δεν άρεσε μόνο στη Sony Music αλλά και σε πολύ άλλο κόσμο. Γυρνώντας από το μήνα του μέλιτος, το ζευγάρι βρήκε εκατομμύρια views για το video τους που είχε γίνει viral. Σήμερα έχει 55 εκατομμύρια views.
Παράλληλα, όμως η Sony Music κατάφερε να αναστήσει το ξεχασμένο κομμάτι του Chris Brown μετά από 18 μήνες χάρη σε αυτό το video. Και όχι μόνο να το αναστήσει αλλά και να το κάνει να γίνει #4 στο iTunes, το οποίο είναι μόνο ένα από τα σημεία στα οποία πωλείται.
Ποιό είναι το συμπέρασμα;
Η πειρατεία σκοτώνει τη μουσική από τότε που βγήκε το mp3 πριν 20 χρόνια. Και τι κάνουν οι δισκογραφικές όλα αυτά τα χρόνια; Αντιστέκονται.
Οι πωλήσεις των περιοδικών και των εφημερίδων πέφτουν. Η τηλεθέαση επίσης.
Mediaκοί όμιλοι έχουν όλο και λιγότερους πιθανούς μνηστήρες, καθώς για να επιβιώσουν θα πρέπει να ξέρουν πραγματικά τι κάνουν.
Ο νόμος της αγοράς αρχίζει να εφαρμόζεται. Δε μπορούν να επιβιώσουν όλα τα κανάλια.
Ο κόσμος προτιμάει να διαβάσει ειδήσεις οnline παρά να δει το δελτίο στην τηλεόραση. Προτιμάει να κατεβάσει το έργο του και τη σειρά του από έξω παρά να περιμένει να τη δει όταν το κανάλι αποφασίσει. Προτιμά να χαζέψει στο facebook παρά να ασχοληθεί με τις κουτσομπολίστικες εκπομπές.
Μέχρι λοιπόν να υπάρξει μια πραγματική σύγκλιση τηλεόρασης και Internet, μέχρι η τηλεόρασή μας να είναι απλώς ένας υπολογιστής που μας προσφέρει custom περιεχόμενο όποτε το θέλουμε, τα κανάλια θα συνεχίσουν να χάνουν έδαφος με τον ίδιο τρόπο που χάνει έδαφος η δισκογραφία εδώ και 15 χρόνια χάρη στο mp3.
Οι ταχύτητες πρόσβασης στο Internet μεγάλωσαν, μια ταινία μπορεί να κατέβει σε 20 λεπτά και αυτό έχει αλλάξει το παιχνίδι.
