Την πρόθεσή του Τρωκτικού να συνέχισει – ή τουλάχιστον να γράψει κάτι ακόμη που θα συζητηθεί πολύ – φαίνεται να προμηνυεί η Σεμίνα Διγενή με ανάρτηση στο δικό της blog.
Τι σημαίνει αυτό ακόμα δε μπορούμε να γνωρίζουμε, αλλά πιθανόν να θέλει να δώσει τη δική του πινελιά στο γιατί συνέβη ότι συνέβη αλλά και να δώσει το χρίσμα σε ένα από τα me-too blogs που ξεπήδηξαν για να καρπωθούν το όνομά του.
[via Neolaia.gr]
Σε μια είδηση που ουδεμία σχέση έχει με το online marketing, πρέπει να αναφέρω ότι σοκαρίστηκα όταν έμαθα σήμερα το πρωί ότι σκοτώσανε το Σωκράτη Γκιόλια.
Δεν τον γνώριζα προσωπικά, αλλά η φημολογία γύρω από το πρόσωπό του έλεγε πως ο ίδιος ήταν το Τρωκτικό. Κρίνοντας από το ότι το Τρωκτικό υπάρχει ακόμα και ήδη έχει ποστάρει καμιά δεκαριά θέματα γύρω από το θέμα, μπορεί να ήταν ένας από την ομάδα. Είτε την τωρινή, είτε αυτή των ιδρυτών.
Φυσικά, δε γνωρίζουμε ακόμα ποιός τον σκότωσε. Και δεν ξέρω κι αν θα μάθουμε ποτέ. Παρακρατικοί; Θιγμένα επιχειρηματικά συμφέροντα; Πάντως οι 20 κάλυκες που βρέθηκαν είναι πολλοί. Σημαίνει ότι κάποιος ήξερε πολύ καλά τι έκανε, δεν είχε άλλο σκοπό από αυτό.
Η τελευταία μεγάλη είδηση που φέρεται να σκόπευε να ποστάρει το Τρωκτικό πριν τη δολοφονία είναι μία που μιλάει για το κράτος της διαπλοκής μεταξύ σωμάτων ασφαλείας και επιχειρηματία. Είχε να κάνει με τη δολοφονία; Ίσως…
Τι μέλλει γενέσθαι για το Τρωκτικό από εδώ και πέρα; Θα εκτεθούν τα υπόλοιπα μέλη του blog για να καταθέσουν για το ποιός μπορεί να κρύβεται πίσω από τη δολοφονία ή θα προτιμήσουν να παραμείνουν άγνωστοι; Θα συνεχίσει το Τρωκτικό την πορεία που είχε ως τώρα;
RIP.
Δεδικασμένο φαίνεται να δημιούργησε η υπόθεση Μάκη Τριανταφυλλόπουλου κατά Τρωκτικού, σύμφωνα με το τελευταίο.
Η Δικαιοσύνη δέχτηκε τη θέση της Google πως πρέπει να υπερασπιστεί το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου και πως δεν υπάρχει κακούργημα προκειμένου να δωθούν οι IPs στον εισαγγελέα.
Αν και είμαστε -προς το παρόν- υπέρ του Τρωκτικού και του κάθε Τρωκτικού, φυσικά είναι ύποπτο το να υπάρχουν blogs ή άλλα media τα οποία ανανεώνονται διαρκώς εδώ και χρόνια χωρίς να φαίνονται να έχουν καμία πηγή εσόδων. Σίγουρα δε θέλουμε άλλους «νταβατζήδες» στην ενημέρωσή μας και ελπίζουμε πως το Τρωκτικό δε καταντήσει έτσι.
Η απόφαση του δικαστηρίου φυσικά ανοίγει το δρόμο και για ανήθικες τακτικές (black hat) στα social media, όπου ανώνυμοι χρήστες μπορούν να ισχυρίζονται ότι θέλουν για πρόσωπα, εταιρείες και brands.
Πιθανόν στο μέλλον, αν η κοινωνική ανάγκη για ανατροπή αυτού του σκηνικού να αλλάξει, όταν υπάρξει άλλη περίπτωση όπου οι ανώνυμες κατηγορίες να είναι πιο ισχυρές.
Αναρωτιέμαι: Υπάρχει άνθρωπος που δεν ξέρει ότι δεν είναι όλες οι καταγγελίες ακριβείς ή αληθινές; Υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν ό,τι διαβάζουν στο Internet; Αποκλείεται.
Και μετά θυμάμαι ότι αν δεν υπήρχαν άνθρωποι που πιστεύουν ότι διαβάζουν στο Internet τότε το email που υπόσχεται πως ο Bill Gates θα δώσει $200 σε όποιον το προωθήσει δε θα έκανε το γύρο του κόσμου εδώ και 15 χρόνια. Τα παιδιά όλου του κόσμου θα είχαν γιατρευτεί από τα 2 cents που θα δώριζε η AOL με κάθε προώθηση εκείνου του email με τη λευχαιμία. Και ο Γιώργος Μεσσήνης, το παιδάκι που χάθηκε και βρέθηκε το 2005, δε θα ήταν το πιο πολυ-προωθημένο ελληνικό email εν έτει 2010.
Σίγουρα είμαστε λίγο πιο εύπιστοι όταν η πίστη μας μπαίνει σε πειρασμό είτε χρηματικό, είτε ηθικό. Αλλά πόσο μπορεί αυτό να επηρρεάσει την κρίση μας ως καταναλωτές;
Λυπάμαι, δεν έχω την απάντηση.
Αλλά όσο εγώ (και κάποιοι από εσάς που έχετε την ορθή κρίση να με διαβάζετε) μπορεί να μη δίνω ιδιαίτερη αξία σε όποια καταγγελία διαβάσω online, τόσο κάποιοι άλλοι μπορεί να δώσουν βάση.
Από τις χιλιάδες καταγγελίες, επιλέγω μία για τα Dia στο Τρωκτικό που έτυχε να έχει και απάντηση επικολλημένη από κάτω, η οποία προφανώς προσαρτήθηκε σε δεύτερο χρόνο.
Κάποιος παραπονέθηκε που κλήθηκε να πληρώσει για κάτι που έσπασε και του φταίει η επιχείρηση. Αν δηλαδή μπω σε ένα κατάστημα με δώρα και κατά λάθος ρίξω κάτι, δεν πρέπει να αποζημιώσω τον ιδιοκτήτη; Το “you break it, you pay for it” δεν ισχύει;
Προφανώς και ισχύει.
Όμως το mob mentality υπερισχύει. Η καταγγελία δημοσιεύεται. Γιατί δε μετράει το ποιός έχει δίκιο. Μετράει το ότι ο μικρός κλήθηκε να πληρώσει τον μεγάλο. Και όλοι οφείλουν είναι με τον μικρό, έτσι;
Δεν είχα παρακολουθήσει ιδιαίτερα τη διαμάχη μεταξύ Τρωκτικού και Focus Bari, αλλά προφανώς είναι από τις ξεκάθαρες περιπτώσεις όπου ένα blog από μόνο του μπορεί να έχει αποτέλεσμα στον πραγματικό κόσμο.
Με σημερινό του δημοσιεύμα, το Τρωκτικό αναφέρει πως «τελειώνει η Focus Bari από τις μετρήσεις».
Δεν ξέρω πόση αλήθεια υπάρχει σε αυτό του το δημοσίευμα (ή στα προηγούμενα) αλλά η πολιτική επιρροή του Τρωκτικού, ενός φαινομενικά ανώνυμου blog, προφανώς είναι πολύ μεγάλη για να αγνοηθεί.
Η πιο συχνή ερώτηση που αντιμετωπίζω σχετικά με το Τρωκτικό είναι η ερώτηση «Ποιός το έχει;». Η απάντησή μου συνήθως είναι «Χωριό που φαίνεται, κολαούζο δε θέλει.»Όσο για το πώς συντηρείται, προφανώς δεν είναι δύσκολο για ένα blog να ευαγγελίζεται κάτι (ή ενάντια σε κάτι ανταγωνιστικό) από το οποίο έχει έσοδα.
Δεν λέω ότι το Τρωκτικό το κάνει. Προφανώς είναι κάτι που κανείς δεν ξέρει και όλοι μπορούν μόνο να υποθέσουν.
Προς το παρόν πάντως αυτό που φαίνεται είναι μια επίθεση εναντίον της Focus Bari και της Civitas.
Πρόσφατα, ήμουν παρόν όταν διευθυντικό στέλεχος μεγάλου ομίλου ανέφερε ότι τον προσέγγισαν άγνωστοι να του πούνε ότι έναντι μηνιαίας αμοιβής μπορούν να δυσφημίζουν ανώνυμα τους ανταγωνιστές. Πρόσθεσε ότι αρνήθηκε.
Προφανώς αν κάποιος θέλει να κατευθύνει την κοινή γνώμη, μπορεί να το κάνει.
Ποιός μπορεί να θέλει όμως, ε; 
Στο xblog του Γιάννη Καρακατσάνη διάβασα ένα ενδιαφέρον άρθρο για τα ελληνικά ΜΜΕ που έχουν δημιουργήσει δική τους εφαρμογή στο iPhone.
Μόνο 5 εκ των μέσων που αναφέρονται ανήκουν στα «παλαιάς κοπής ΜΜΕ»: Πρώτο Θέμα, Τα Νέα, TV Ζάπινγκ, Mad Radio και Λάμψη FM.
Τα υπόλοιπα είναι μέσα τα οποία ξεκίνησαν και έγιναν γνωστά στο Ίντερνετ: Τρωκτικό, Yupi, Gazzetta, Avopolis κ.ά.
Το πλήρες άρθρο είναι στο άρθρο «Ελληνικά media με δικό τους iPhone application»
Το να φτιάξει ένα παλιό μέσο μια εφαρμογή στο iPhone θεωρείται ίσως η default κίνηση για να δοκιμάσει τα νερά στα νέα μέσα. Προσωπικά νομίζω πως ίσως η καλύτερη κίνηση που περιμένουν οι καταναλωτές είναι ένας aggregator που περιλαμβάνει τα αγαπημένα τους μέσα και τραβάει feeds από τα sites τους.
Ελληνικά μέσα στο iPhone (εικόνα από το xblog)
Κοινωνικά μέσα είναι τα 9 στα 10 από τα top sites που συγκεντρώνουν επισκέψεις από την Ελλάδα.
Σύμφωνα με την Alexa, τα sites αυτά σήμερα είναι το Google (το ελληνικό και το αμερικάνικο εμφανίζονται ως δύο ξεχωριστά αποτελέσματα), το Facebook, το YouTube, ο Blogger, το Τρωκτικό, το Yahoo, το Windows Live, το in.gr και η Wikipedia.
Δεν είναι τυχαίο το ότι εξ’ αυτών, μόνο το in.gr δεν είναι κοινωνικό μέσο και δε φαίνεται – ακόμη τουλάχιστον – παρά τον πρόσφατο ανασχεδιασμό του, να έχει πάρει κάποια ιδιαίτερη κοινωνική διάσταση ενσωματώνοντας σχόλια από αναγνώστες ή οτιδήποτε άλλο.
Για την ιστορία, η λίστα της Alexa τώρα έχει ως εξής:
Τελικά*, ποιοί είναι αυτοί οι bloggers;
Και τι ήρθαν να κάνουν; Γιατί ασχολούμαστε μαζί τους; Και είναι αλήθεια ότι είναι κυρίαρχοι του online reputation;
Κατ’ αρχάς, μερικά νούμερα. Υπάρχουν πάνω από 50.000 ελληνικά blogs. Κάποια εδρεύουν στην υπηρεσία Blogger της Google (ξεχωρίζουν από το domain blogspot.com), κάποια στη WordPress και κάποια σε άλλες πλατφόρμες. Μερικά, όπως το παρόν, εδρεύουν σε δικά τους domain names.
Η θεματολογία των blogs μπορεί να είναι οτιδήποτε. Το 1995, είχα με κάτι φίλους το πρώτο online webzine, προκάτοχο των σημερινών blogs. Η θεματολογία του τότε ήταν γενική, όπως και πολλών blogs σήμερα. Άλλα πάλι είναι ειδησεογραφικά, τεχνολογικά, κουτσομπολίστικα, προσωπικά, γυναικεία, αν και συνήθως τα πιο περιζήτητα είναι τα σκανδαλοθηρικά.
Τα σκανδαλοθηρικά blogs, όπως το πασίγνωστο Τρωκτικό και άλλα blogs τα οποία διατηρούνται ανώνυμα από δημοσιογράφους που σχετίζονται αλλά δεν παραδέχονται ευθέως την κατοχή των blogs αυτών είναι εκείνα τα οποία οι bloggers δεν θεωρούν blogs. Και αυτό συμβαίνει επειδή για να έχεις blog πρέπει να είσαι blogger. Το ότι απλά η διεύθυνσή σου είναι στο blogspot.com, δεν σε κάνει blog.
Οι bloggers λοιπόν, αφού εξαιρέσουμε αυτούς που μόλις αναφέραμε, είναι πολλών ειδών άνθρωποι. Κάποιοι γράφουν από ψώνιο, άλλοι από επάγγελμα. Μπορεί να γράφουν συχνά ή μπορεί να γράφουν «όποτε». Δημογραφικά μιλώντας, μάλλον ανήκουν σε μεγάλη πλειονότητα στις ηλικίες μεταξύ 25-34.
Η καίρια ερώτηση είναι γιατί είναι οι bloggers σημαντικοί; Και η απάντηση είναι επειδή δημιουργούν περιεχόμενο και έχουν κοινό. Τα blogs συνολικά έχουν απείρως μεγαλύτερη κίνηση από τα online ειδησεογραφικά portals. Δεν είναι παράλογο αυτό αφού για κάθε δημοσιογράφο που γράφει online υπάρχουν μάλλον οι εκατονταπλάσιοι bloggers.
Ένας ακόμη λόγος όμως είναι το ότι οι bloggers βρίσκονται πιο κοντά στο κοινό που δημιουργεί buzz. Οι online αναγνώστες ενός blog είναι πολύ πιθανό να διαβάζουν κι άλλα blogs, να έχουν twitter και να χρησιμοποιούν το facebook πιο πολύ απ’ ότι όσοι δε διαβάζουν blogs. Η πολυμεσικότητα αυτή σημαίνει ότι έχουν περισσότερα εργαλεία για να διαδώσουν το μήνυμά τους… αρκεί βέβαια να το βρίσκουν ενδιαφέρον in the first place!
Τέλος, ένας βασικός λόγος είναι το ότι τους bloggers τους αγαπάει το Google. Λόγω των links που έχουν μεταξύ τους αλλά και του ότι χρησιμοποιούν στάνταρ πλατφόρμες που δομούν την πληροφορία σωστά, το Google θεωρεί τα blogs πολύ σημαντική πηγή πληροφόρησης. Αυτό έχει σαν αποτελέσμα να τα προτιμάει και να τα «σερβίρει» συνήθως πιο πάνω από άλλα sites στα περισσότερα αποτελέσματα.
Οπότε, την επόμενη φορά που θα δείτε έναν blogger, μην εξαπατηθείτε από το παρουσιαστικό του ή την κοινωνική του offline συμπεριφορά. Μπορεί να είναι πολύ καλός σε αυτό που κάνει.
* Ωραία λέξη το τελικά, η οποία δε σημαίνει τίποτα… τελικά!
Δέκα χιλιάδες δολλάρια παίρνει για κάθε tweet στο Twitter η Kim Kardashian, μεγάλη celeb στις ΗΠΑ, σύμφωνα με το Τρωκτικό.
Γιατί; Επειδή μια διαφημιστική εταιρεία κλείνει πελάτες για προϊόντα που θέλουν να δημιουργήσουν ντόρο.
Είμαι σίγουρος ότι κάπου, κάποιοι διαφημιζόμενοι που βάλανε τα νούμερα κάτω στο Excel θεώρησαν πως δεν είναι καθόλου κακή ιδέα. Αν υποθέσουμε λοιπόν, πως η διαφημιστική πληρώνεται τα διπλάσια ($20.000) για να καλύψει και τα έξοδά της, ο διαφημιζόμενος πληρώνει κάτι λιγότερο από ένα cent για να επηρεάσει κάθε follower της Kim.
Και για $10.000, το να γράψει ένα μήνυμα από το κινητό της η Kim σίγουρα δεν της είναι τίποτα…