Social TV

Πού βρισκόμαστε με την social TV;

Σε πολύ καλό δρόμο, θα έλεγε κανείς αν παρακολουθεί το twitter μετά τις 9 το βράδυ, καθώς οι twitters κάνουν live-tweeting των εκπομπών και σχολιάζουν καταστάσεις, πρόσωπα και φορέματα.

Όμως αν εξαιρέσεις αυτό τον μικρόκοσμο, ας δούμε τι γίνεται αυτή τη στιγμή στις ΗΠΑ σύμφωνα με το ReadWriteWeb:

  • 80% χρησιμοποιεί το κινητό του ενώ βλέπει τηλεόραση
  • 15% χρησιμοποιεί το κινητό του για όλη τη διάρκεια της περιόδου που βλέπει τηλεόραση
  • 38% κάνουν αναζήτηση από το κινητό γι αυτό που βλέπουν
  • 94% ανταλλάζουν email, SMS, IMs ή είναι σε social networks ενώ βλέπουν τηλεόραση
  • 38% αναφέρουν πως το web ενισχύει την εμπειρία του να βλέπεις τηλεόραση

Μπορεί λοιπόν να μην είμαστε ακόμα στο στάδιο του να βλέπουν στην τηλεόραση μας ποιός φίλος μας βλέπει τι (ένα συνδυασμό facebook, getglue, twitter και τηλεόρασης) αλλά είμαστε σε καλό δρόμο…

Απλή αναλογική

Πείτε με περίεργο, αλλά αν έχω ένα προϊόν το οποίο θέλω να πουλήσω σε δύο αγορές με τα ίδια χαρακτηριστικά (δυνατότητα αγοράς, κοινού κλπ) θα διαφημιστώ σε κάθε αγορά ανάλογα με τον πληθυσμό της.

Έτσι, αν ας πούμε ξέρω ότι η μία αγορά έχει 100 ανθρώπους για κοινό και οι άλλοι εχει επίσης 100 τότε λογικό θα είναι να ξοδέψω ίσο ποσό για να διαφημιστώ σε κάθε αγορά.

Αυτό όμως ακούγεται παράλογο αν αυτές οι δύο αγορές είναι η επικοινωνία στην τηλεόραση και η ψηφιακή. Ακόμα κι αν ο κόσμος περνάει περισσότερο χρόνο μπροστά σε ένα PC παρά μπροστά στην τηλεόραση, το τηλεοπτικό spending είναι πολύ υψηλότερο στην τηλεόραση παρά online.

 

 

Ποιά είναι η μεγαλύτερη ελληνική σελίδα;

Με διαφορά απ’ όλες τις άλλες ελληνικές σελίδες, η σειρά «Το Νησί» έχει τη μεγαλύτερη branded ελληνική σελίδα στο Facebook με πάνω από 430.000 fans.

Μαζεύει πάρα πολλά likes και σχόλια μέσα σε ελάχιστα λεπτά, ειδικά σε αναρτήσεις με συναισθηματική αξία, όπως η κάτωθι που ακόμα ανεβαίνει σε engagement και οδεύει προς τα 10.000 likes:

Ηθικό δίδαγμα: Φτιάξτε ένα καλό προϊόν και το marketing θα γίνει από μόνο του.

 

 

Δε μιλάμε μόνοι μας στα κοινωνικά δίκτυα

Μοιάζουν με τρεις κυρίες, αστές και φίλες.

Η τηλεόραση που μας ζητάει να την παρακολουθούμε.
Η διαφήμιση που θέλει να αγοράζουμε όσα προτείνει.
Η πολιτική που αρκείται σε μία μας ψήφο.

Είναι αλήθεια πως ζητάει τα λιγότερα αλλά παίρνει τα περισσότερα. Ευτυχώς για τις φίλες της, μοιράζεται αρκετά μαζί τους. Έχουν άλλωστε οι τρεις τους πολλά κοινά. Με εμάς όχι τόσο.

Εμάς μας προτιμούσαν σιωπηλούς και μας αφουκράζονται αποκλειστικά μέσα από νούμερα (δημοσκοπήσεις, τηλεθεάσεις, πωλήσεις). Όσο βλέπαμε, αγοράζαμε και ψηφίζαμε όλα ήταν καλά και βουβά.

Το ίντερνετ τα άλλαξε όλα δίνοντας μας φωνή. Τα κοινωνικά δίκτυα μας πρόσφεραν επιρροή.

Πρόβλημα.

Οι τρεις κυρίες αναγκάστηκαν για πρώτη φορά να σταματήσουν να κοιτάνε τους αριθμούς και να ακούσουν τους ανθρώπους. Χρειάστηκαν μάλιστα να μας μιλήσουν πραγματικά. Μόνο που δεν ήξεραν τι να μας πουν σε ένα χώρο που δεν είχε καμία λογοκρισία.

Μεγαλύτερο πρόβλημα.

Φάνηκε ξεκάθαρα πως δεν μας είχαν ποτέ σε μεγάλη εκτίμηση. Στα μάτια τους είμασταν μία βουβή μάζα. Ένα πλήθος. Κάτι κοινό.

Στο ίντερνετ ο καθένας μας έγινε ξεχωριστός. Πώς να το χειριστούν αυτό;

Η τηλεόραση έγινε περισσότερο διαδραστική. Μας κάλεσε να παίρνουμε τηλέφωνο ή να στέλνουμε email. Οι φωτογραφίες και τα video μας έγιναν μέρος των εκπομπών. Μας έκανε να νιώθουμε πως συμμετέχουμε. Όχι μόνο αυτό. Άρχισε να βελτιώνει και το πρόγραμμα της.

Η πολιτική έτρεξε με ενθουσιασμό να ανοίξει προφίλ παντού με φωτογραφίες-φώτοσοπ και κείμενα-διαμάντια. Δυσκολεύτηκε στο να απαντάει σε ερωτήσεις και όπου μπορούσε συνέχισε να μονολογεί ή σιώπησε εντελώς.

Η διαφήμιση δυσκολεύτηκε περισσότερο απ’όλους γιατί εκείνη γνωρίζει -θεωρητικά- από επικοινωνία. Μελέτησε τι κάνουν στο εξωτερικό, έκανε συμβατικά βίντεο που ονόμασε viral και βάφτισε τους συνεργάτες της digital. Για λίγο πίστεψε πως θα καταφέρει κάτι αν μιλάει μόνη της:

Είμαστε οι καλύτεροι. Κερδίσαμε βραβεία. Η δημοτικότητα μας ανεβαίνει. Το προιόν μας σκίζει. Τα σπάμε. Δείτε τι ωραία που περνάμε. Είναι όλα τέλεια. Περνάμε καταπληκτικά.

Κανένα πρόβλημα.

Αντιδράσαμε με Hide, Ignore, Report, Block, γκρίνια, κράξιμο, blog posts ή ακόμα και βρισιές.

Είναι θέμα διαλόγου, δηλαδή επικοινωνίας. Ακούς και μιλάς. Όχι μόνος σου. Μαζί με τον άλλο. Πόσο δύσκολο είναι αυτό;

Δε χρειάζεται να είσαι γκουρού ούτε νίντζα. Ανθρώπος χρειάζεται να είσαι και να ζεις σε αυτό τον πλανήτη. Όταν η Αθήνα καίγεται, μη μου γράψεις πως είμαστε το κατάλληλο μέρος για διακοπές. Ενημέρωσε αντίθετα τους τουρίστες να προσέχουν και δώσε τους με αυτό τον τρόπο αξία (value). Μη πουλάς το προϊόν σου αλλά πρόσφερε τις γνώσεις και τη διαθεσιμότητα σου. Και στα σίγουρα, μη το παίζεις έξυπνος. Χρόνια αλαζονείας μας έχουν κάνει δυσανεκτικούς σε τέτοιες συμπεριφορές.

Να ακούς, να μιλάς και να δίνεις. Αυτό είναι το μυστικό που είναι κοινό. Οι άνθρωποι αντίθετα είναι όλοι ξεχωριστοί. Να το θυμάσαι όταν επικοινωνείς μαζί τους.

Ο φόβος των παλιών μέσων για τα νέα

Κάποιοι δημοσιογράφοι που προέρχονται από παλιά μέσα και καλούνται να δουλέψουν στο Internet φαίνεται πως ουκ ολίγες φορές μεταφέρουν και τη νοοτροπία του παλιού μέσου. Εκείνο του μέσου που ακούει Internet και σκέφτεται «εχθρός».

Αυτό το συμπέρασμα μπορώ να βγάλω εγώ όταν το Time, ένα περιοδικό του οποίου η ιστορία ξεκινάει το 1923 και έχει ίσως διαγράψει την πιο επιτυχημένη πορεία στα έντυπα μέσα, αναφέρει πως το Foursquare και το FarmVille είναι ανάμεσα στις 50 χειρότερες εφευρέσεις. Τα αναφέρει ανάμεσα σε αποτυχημένα (εμπορικά μιλώντας) προϊόντα όπως το Betamax, τον Clippy και το Microsoft Bob.

Οι λόγοι του Time για να συμπεριλάβει στη λίστα αυτα δύο αυτά προϊόντα είναι για το μεν Foursquare πως βοηθάει μια γενιά ανθρώπων να ζει εικονικά, για το δε FarmVille πως τρώει πολύ χρόνο. Από πότε είναι αυτά κριτήρια για να συγκαταλεχθεί ανάμεσα στις χειρότερες εφευρέσεις; Μόνο το Time γνωρίζει.

Μήπως – λέω εγώ τώρα – θέλανε να βάλουνε κάτι πιο πρόσφατο στη λίστα τους ώστε να τραβήξει λίγο κόσμο το site? Γιατί αλλιώς σίγουρα αυτή η λίστα δε θα αποτελούσε είδηση.

Κάτι παρόμοιο έκανε το NewsIt.gr την περασμένη εβδομάδα όταν έβγαλε την «είδηση» με τίτλο «Η αρχή του τέλους για το Facebook».

Η είδηση πραγματευόταν το site QuitFacebookDay.com στο οποίο μπορεί ο οποιοσδήποτε να δηλώσει πως θα κλείσει το λογαριασμό του στο Facebook σήμερα, 31 Μαΐου ως ένδειξη διαμαρτυρίας για τον τρόπο που το Facebook διαχειρίζεται τα προσωπικά δεδομένα.

Μέχρι στιγμής, έχουν δηλώσει συμμετοχή περίπου 24.000 άτομα γι αυτή τη συγκεκριμένη μέρα, όταν στο facebook γράφονται πάνω από 1.000.000 χρήστες καθημερινά. Πώς δικαιολογείται λοιπόν ένας τέτοιος τίτλος, αν όχι με τη (μη) στρατηγική του «γράφω ό,τι να ‘ναι, αρκεί να φέρουμε κόσμο στο site»;

Νομίζω πως η Διοίκηση του site είναι πολύ καλύτερη από τέτοιες πρακτικές και ελπίζω πως σύντομα θα βάλει χέρι σε τέτοια κρούσματα.

Για την ιστορία, η αντίδραση του κόσμου – μεταξύ των οποίων κι εγώ – σε post στη σελίδα τους στο facebook το οποίο εμφανίστηκε στο news feed μου ήταν η κάτωθι:

Πότε θα εγκαταλείψουν οι «παλιομεσίτες» τις παλιές τους συνήθειες του να δημιουργούν ειδήσεις από το τίποτα; Όταν χάσουμε την εμπιστοσύνη μας στα παλιά μέσα και ασχολούμαστε μόνο με τα νέα που έχουν ψηφίσει πρώτα οι φίλοι μας; :)

Τηλεόραση και περιεχόμενο

Γρήγορη ερώτηση:

Ποιές τηλεοπτικές εκπομπές έχουν σταθερά τη μεγαλύτερη τηλεθέαση στην Ελλάδα;

Όχι-τόσο-γρήγορη απάντηση:

Οι εξής τρεις:

  • Ράδιο Αρβύλα
  • Αλ Τσαντίρι
  • Όλα ’10

Τι κοινό έχουν και οι τρεις αυτές εκπομπές;

  • Αφενός και οι τρεις αυτές εκπομπές απαιτούν έμπνευση και αποτελούν προϊόντα των ανθρώπων που τα δημιουργούν. Για παράδειγμα, οι Ειδήσεις παραμένουν ίδιες αν φύγει ο παρουσιαστής. Αν όμως φύγει ο Λαζόπουλος από το Αλ Τσαντίρι, τότε το Αλ Τσαντίρι απλώς δεν θα υφίσταται.
  • Είναι κοντά στα θέματα που απασχολούν τον κόσμο: Και οι Ειδήσεις για την κρίση μιλάνε, και αυτές οι εκπομπές για κρίση μιλάνε. Αλλά ποιοί καταφέρνουν να είναι πιο κοντά στο κοινό τους; Ποιοί καταφέρνουν να κάνουν τον κόσμο να συμμετέχει;
  • Κάνουν πρόγραμμα με περιεχόμενο που κατά βάση δεν είναι δικό τους: Και οι τρεις παίρνουν περιεχόμενο από άλλες εκπομπές, ακόμα και άλλων καναλιών, και τα σχολιάζουν. Αλλάζουν τα λόγια, προσθέτουν μουσική, συνδέουν άσχετα θέματα μεταξύ τους. Γενικά μεταποιόυν ένα πρωτογενές περιεχόμενο και παράγουν ένα καινούριο, το οποίο είναι πιο ενδιαφέρον για τους τηλεθεατές τους. Αλλάζουν το πακετάρισμα και έτσι αλλάζει το σύνολο.
  • Είναι σε κύριο λογο ζωντανές, πράγμα που τους επιτρέπει να είναι και διαδραστικές: Η ομάδα του Ράδιο Αρβύλα ρωτάει χαβαλετζίδικες ερωτήσεις στις οποίες οι τηλεθεατές καλούνται να απαντήσουν με τις δικές τους ατάκες. Αντίστοιχα ο Λάκης εκτός του ότι γυρίζεται μπροστά σε ζωντανό κοινό, η κοινωνική ευαισθησία του Λάκη είναι απαράμιλλη καθώς διαβάζει επιστολές τηλεθεατών που τον άγγιξαν ή αναφέρεται σε προβλήματα κάποιου στο κοινό ώστε να υπάρξει ευαισθητοποίηση.

Τι μας λένε αυτά;

Μας λένε ότι το περιεχόμενο παραμένει βασιλιάς, όπως ήταν πάντα. Όμως η φύση του περιεχομένου αλλάζει. Ο κόσμος έχει ανάγκη να δει κάτι και να ενθουσιαστεί. Μπορεί αυτό που βλέπει να τον κάνει να γελάσει, ή να τον κάνει να σκεφτεί, ή ακόμα και να του ανοίξει το μάτι (Θέμο, για σένα μιλάω και τις καλεσμένες σου). Αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα τον κάνει να βαρεθεί.

Μας λένε επίσης ότι ο κόσμος θέλει να συμμετέχει. Ο κόσμος δεν είναι χαζός και δεν τον ενδιαφέρει να τον αντιλαμβάνονται έτσι. Δε θέλει μονόδρομη επικοινωνία. Θέλει να συμμετέχει, αν έχει κάτι να πει. Και επίσης δε θέλει να λαμβάνει κατευθυνόμενη πληροφορία. Οι εκπομπές αυτές είναι πρώτες στο να τσαλακωθούν οι ίδιες πριν τσαλακώσουν άλλους, κι έτσι δε μένουν στο απυρόβλητο.

Και κάτι ακόμα που λένε αυτές οι εκπομπές είναι ότι φυσικά και δε γίνεται να αρέσεις σε όλους. Το θέμα είναι να βρεις όμως όλους στους οποίους αρέσεις και να τους κάνεις να σε θέλουν σταθερά. Και αυτό το έχουν καταφέρει. Η Αρβύλα εκτός του ότι έχει από ένα καινούριο group που δημιουργούν οι fans της κάθε εβδομάδα, έχει και τουλάχιστον 3 apps στο ελληνικό iPhone app store με ηχητικά κλιπς τα οποία χρησιμοποιούν οι παραγωγοί της.

Υπάρχουν τρόποι να γίνεις social. Αρκεί να είσαι έτοιμος να σηκώσεις τα μανίκια όταν οι άλλοι σηκώνουν τα χέρια.

Traditional Media

Οι πωλήσεις των περιοδικών και των εφημερίδων πέφτουν. Η τηλεθέαση επίσης.

Mediaκοί όμιλοι έχουν όλο και λιγότερους πιθανούς μνηστήρες, καθώς για να επιβιώσουν θα πρέπει να ξέρουν πραγματικά τι κάνουν.

Ο νόμος της αγοράς αρχίζει να εφαρμόζεται. Δε μπορούν να επιβιώσουν όλα τα κανάλια.

Ο κόσμος προτιμάει να διαβάσει ειδήσεις οnline παρά να δει το δελτίο στην τηλεόραση. Προτιμάει να κατεβάσει το έργο του και τη σειρά του από έξω παρά να περιμένει να τη δει όταν το κανάλι αποφασίσει. Προτιμά να χαζέψει στο facebook παρά να ασχοληθεί με τις κουτσομπολίστικες εκπομπές.

Μέχρι λοιπόν να υπάρξει μια πραγματική σύγκλιση τηλεόρασης και Internet, μέχρι η τηλεόρασή μας να είναι απλώς ένας υπολογιστής που μας προσφέρει custom περιεχόμενο όποτε το θέλουμε, τα κανάλια θα συνεχίσουν να χάνουν έδαφος με τον ίδιο τρόπο που χάνει έδαφος η δισκογραφία εδώ και 15 χρόνια χάρη στο mp3.

Οι ταχύτητες πρόσβασης στο Internet μεγάλωσαν, μια ταινία μπορεί να κατέβει σε 20 λεπτά και αυτό έχει αλλάξει το παιχνίδι.

Your Move.

Τηλεφόραση…

Η σύντομη είδηση της ημέρας:

Νέος φόρος 20% θα επιβληθεί στις τηλεοπτικές διαφημίσεις, σύμφωνα με απόφαση της κυβέρνησης αυτή την εβδομάδα.

Πόσους λόγους χρειάζεστε ακόμα για να αρχίσετε να βλέπετε ότι τα παραδοσιακά μέσα αποδίδουν λιγότερο από τα νέα;

Για να μη μιλήσω για το ότι αρχίζει γενικά η διαφήμιση να μην αποδίδει, και άρα πρέπει να στραφείτε σε marketing.

Αλλά τι λέω τώρα, ε;

… and a social new decade!

Ναι, ξέρω.

Η νέα δεκαετία ξεκινάει το 2011 και όχι το 2010. Όμως οι homo sapiens εκτός από social όντα έχουν ακόμα δύο κοινά χαρακτηριστικά. Συνήθως βιάζονται και έλκονται από τα στρογγυλά νούμερα. Οπότε για τους περισσότερους, η δεκαετία τελειώνει σήμερα.

Μετά τα seventies, τα eighties, τα nineties, ακόμα δεν έχουμε καταφέρει να βρούμε ένα κοινά αποδεκτό και εύχηθο όνομα για τη δεκαετία που πέρασε. Είναι τα noughties; Τα zeros; Ή μήπως τα two-thousands; Σε κάθε περίπτωση, όπως και να τα πούμε, τελειώνουν απόψε.

Και όπως και να ‘χει, τη δεκαετία που πέρασε θα τη θυμάμαι για πάντα ως την εποχή που τα μέσα ακόμα προσπαθούσαν να σκορπίσουν το φόβο για αυτό το κακό πράγμα το Internet.

Όσο ακόμα οι καναλάρχες πολεμούσαν να διατηρήσουν τους καταναλωτές στα δικά τους δελτία ελεγχόμενων ειδήσεων, τα μεγάλα δημοσιογραφικά ονόματα έκαναν τα βήματά τους για να μπουν στο μέσο, που ήδη βλέπουν στο εξωτερικό ότι έχει τη μεγαλύτερη κοινωνική αποδοχή. Και η κοινωνική αποδοχή φυσικά είναι συνυφασμένη με την ευκαιρία για έσοδα. Έσοδα που παλιά προσέφεραν οι offline αγορές και σήμερα τα προσφέρουν οι online.

Οι καναλάρχες από την άλλη, το μόνο που βλέπουν ότι μπορούν να κάνουν είναι να εκπέμψουν με κάποιο web tv. Γιατί; Επειδή δεν έχουν και πολλές επιλογές. Δεν είναι εύκολο στο Internet να είσαι βαρόνος των social media, αφού οι μόνοι βαρόνοι είναι οι ίδιοι οι χρήστες, άλλοι περισσότερο και άλλοι λιγότερο.

Ο παραδοσιακός Τύπος έχει από καιρού χάσει τη μάχη με το Internet και φέτος για πρώτη φορά η χρήση του Internet ξεπέρασε τη χρήση της τηλεόρασης. Αυτό κάτι λέει για τη δεκαετία που μας περιμένει.

Καλώς ήρθαμε στα Tens.